Skip to main content

Byaheng Bicol (Trip to Bicol), Diary 2011

05/13/2011
Byaheng Uwian

Fiesta sa Syudad, Pasko, Bagong Taon, Semana Santa...

Yan ang mga araw na nasa bus ako. Punuan ang mga ordinaryong bus, ang pinakamurang paraan para makauwi. Mainit, maalinsangan, at madumi. Mabaho ang mga banyo. Kung medyo malinis man, singko ang bayad sa bawat gamit.


Kung minsan, mausok din sa loob ng bus. At sa unang sindi ng mamang may hawak na sigarilyo alam ko na ang amoy. Kung sadyang makawiwindang na ang amoy, pinagagalitan ko ang mamang naninigarilyo. Kung sadyang matanda at tatay na ay nagpaparinig na lamang ako at minsan naiisip ko na mag-isa pala ako at hindi safe ang maging reklamadora.

Eto na yata ang magiging buhay ko sa mga susunod na Araw na may okasyon.

At eto yata ang buhay ng mga Bikolanong katulad ko na nakipagsapalaran dito sa malayong syudad ng Maynila.

Sa bawat sakay ko, may nakikila akong Bikolano. Ironical ding isiping masayang may makausap na Bikolano dito sa Kamaynilaan gayong kung nasa sa sarili syudad ay bihirang makakilalan o maski magpansinan ang mga tao.

Inaabot ng sampu hanggang dose oras ang byahe pauwi sa amin. Kung mamalasing merong sira ang bus at meron pang trapik sa mga syudad na daraanan ng bus, tiyak na mas tatagal ang byahe. Tulad ng nakaraang byahe ko na abot sa trese oras mahigit ang byahe. Ngunit kung mayaman ka, then its time everyone from the rich flies. Lubhang mahal ang pamasahe sa eroplano.

Sa higit sampung oras, dalawang beses lang karaniwang tumitigil ang bus. Kung sobrang naiihi kana at hindi mo na mapigilan, kailangan mong makiusap sa konduktor o kaya naman sa drayber na tumigil sa pinakamalapit na tindahang may banyo. Asahan mong hindi ka nag-iisang bababa at tiyak na may pila pa ang banyo.

Ang malas na byahe ay kung maulan. Magiging mas maalinsangan sa loob ng bus. Nakaririndi din minsan kung may mga sanggol na kasama ang pasahero, at kung magdamag na iiyak ang bata.

Pinakamagandang magbyahe sa gabi upang mas mabilis kang makauwi. Kung malapit na ang bus, hindi na ako magkamayaw sa pag silip sa bintana. Inaalam ko kung anong muninsipyo o syudad na kami. At kung talagang malapit na sa aming syudad sadyang hindi ko mapigilang matuwa.

Masakit man sa ulo at balakang ang magdamag na upo at nakalulungkot mang isiping magiging maikli lamang ang aking pagbisita, sulit na ring makita ang magandang tanawin sa bintana ng aming bahay. Masaya na rin akong makita ang aking mga pamilya.

Sa susunod, probably pag iipunan ko nalang ang magpa-book sa eroplano o maagang-maaga mag book  ng seat sale. O kaya nman ay magtyatyaga sa ganitong sistema ng pag byahe. And still, at the end of the day, nothing beats home. 


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

An Easter in Dingalan Mountains

Jump to Itinerary and Expenses   The Bus Ride from Manila to Cabanatuan      At almost noon, we arrived at Cabanatuan after 3 hours of travel from Manila. At first, I was hesitant to take the non-AC bus bound for Dingalan, opting and hoping we could take the van to avoid the scorching heat. Quickly, we were time pressured to jump at the next available public vehicle (t his ride appealed like it would tarry no man ). And so, we were en route to Dingalan on an open-windows, non-aircon bus at the peak of the afternoon heat. But as the wheels ran, I could only think of my anticipation as we got closer to our next destination.        Next to us, an old lady accompanying a big group of fellow passengers asked the bus conductor for a fare discount. She claimed that her son, whose name she mentioned twice though I didn't bother to catch, works for the bus company. The conductor with his subtle anxious look explained in detail how or where the fare will b...
Post a Comment
Read more

Misnomer no more, pronouncing "Laguna de Bay" the right way!

Few years ago, we went to Paete/Pagsanjan by commuting from Cainta via mostly R-5/Manila East Rd. On our return home, we commuted via mostly Manila South Rd/AH26. In short, we made a 360 Laguna de Bay trip. At Tatlung Kruz, overlooking Paete Town and Laguna de Bay  After visiting Bulusan lake, I started to categorize my lake travels and wondered what was the largest lake in the Philippines. I found Laguna de Bay– unconsciously included a few times in my past itineraries. I wondered why a lake was called "Laguna de Bay", pronouncing "Bay" as in the inlet of the sea that's smaller than a gulf. Laguna de Bay means "Lagoon of the town of Bay". The town Bay is pronounced Bä'ï or “Bae”, the latter is also the alternative name of the town. As I write this blog, I still say "bay" out of habit. Now, I must misnomer no more if I pass by Laguna de Bay, by the by!
Post a Comment
Read more